Dansend, met de waarheid in mijn hart

Staand op een prachtige uitkijktoren

Overzie ik de aardbol

De maatschappij, de industrieën 

Overzie ik het spelletje, genaamd ‘leven’

Staand op een prachtige uitkijktoren

Zo hoog mogelijk, lekker veilig

Geen pijn, geen verdriet

Geen conversaties, geen maskers

Geen ego, geen mening

Staand op een prachtige uitkijktoren

Zó mooi hierboven, 

maar zó alleen

Zó volmaakt, 

maar nieuwsgierig naar imperfectie

Zó compleet, 

maar verlangend naar avontuur

Zó waar en zó puur, 

maar honger naar meerdere smaken en geuren 

Staand op een prachtige uitkijktoren

Zet ik voorzichtig een stapje naar beneden

Ik begin de geuren te ruiken, 

de kleuren te zien

Nóg een stapje naar beneden

Ik begin een mening te vormen

Oordelen, bekritiseringen 

Nóg een stapje naar beneden

Staand, halverwege op een prachtige uitkijktoren

Kijkend naar boven, 

want het is daar zó veilig

Verlangend naar beneden, ik zet door

En ineens voel ik twee voeten, twee benen

En ineens voel ik mijn buik borrelen

En ineens voel ik oprispingen

En ineens voel ik een traan

En ineens ben ik weer ‘hier’

Beneden aan de trap, in het aardse leven

En ineens voel ik pijn, emoties, verlangens

Dromen, wensen, gedachtes

Onderaan de trap, 

kies ik voor de laatste stap

Spelen, rennen, springen 

Zingen, dansen, schrijven

Gillen, fluisteren, praten

Wandelen, ruiken, zien

Staand, onderaan de trap

Kijk ik helemaal naar boven

Ik knipoog naar hen, 

want ik voel ‘de waarheid’

Kijk! ze rennen op de trap

Kijk! ze sprinten naar boven

Wat willen ze daar doen? 

De perfectie vinden?

De stilte ervaren?

De waarheid ontdekken?

Weten ze waar die trap heen leidt? 

Of zijn ze gewoon nieuwsgierig? 

En ik voel de wind langs mijn gezicht gaan

Beweeg mijn lijf en voel in iedere cel, 

dat ik leef, dat ik besta, dat ik bestuur

Laat het avontuur beginnen

Laat het spelletje starten

Laat de tranen stromen

De gedachtes rondtollen

De ideeën ontstaan

De creaties manifesteren

Laat alles groeien en bloeien

Het regenen en stormen

De zon branden 

Laat mij dansen, het hele leven dansen

Tot ik ooit, heel misschien 

Weer even terug kijk naar boven 

Waar ik mij lichtelijk herinner

Hoe perfect het daar was

En ik wellicht de mensen achterna ga

Sprintend op die lange trap 

Op zoek naar ‘de waarheid’ 

Naar de stilte, naar de perfectie 

Tot dan, blijf ik lekker imperfect 

Blijf ik lekker dansen 

Hier dansen 

Tussen alle geuren en kleuren

Lachend van opluchting 

Met de waarheid in mijn hart

 

 

 

 

 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.