De ketting

Vastgebonden, weggedrukt

Aan een ketting van een mening

Aan een ketting van oordelen

Aan een ketting van labels

Jij doet dit, dus dan ben jij dat

Dit gebeurt, 

dus dan zal dat ook wel gebeuren

Jij bent typisch zo iemand,

Want jij doet altijd dat

Ik voel dit, dus dan zal dat gebeuren 

Ik voel dit, en toen ook

Dus dan gaat er dat gebeuren

Jij doet dit, zo doe jij altijd

Ik doe dit, 

want jij gaat vast straks weer zo doen

Jij gedraagt je zo, dus dan hoor je daar bij

Jij handelt zo, dus dan pas je hier bij

Jij voldoet hieraan, 

dus dan ben je goed genoeg

Jij voldoet daar niet aan,

Dus dan ben je ‘dom’

Regen is ‘vies’

De zon is ‘lekker’

Maar als je de regen lekker vindt

En de zon vies

Dan is er vast iets ‘mis’ met je! 

Jij bent wit, dus dan zul je vast dit doen

Jij bent zwart, dus dan ben jij zo

Ik voel dit, dat hoort niet

Ik voel dat, dus dan moet het ‘weg’

Ik doe dit, dus dat past er niet bij

Ik doe dat, dus dat moet worden aangepast 

 

We zijn allemaal vastgebonden

Aan die ene ketting

Wanneer laat jij hem los?

Wanneer doorbreek jij hem? 

Wanneer is ALLES gewoon,

zoals het nou ineenmaal is

Wanneer accepteer jij jezelf?

Helemaal zoals jij bent 

Gewoon, omdat jij ‘bent’ 

Wanneer accepteer jij ook een ander?

Zonder hokjes, zonder labels? 

Alle sensaties, alle gevoelens

Mogen die er gewoon zijn?

 

Wat maakt dat we nog vast zitten aan die ketting?

Is het de angst? 

Angst voor wat er ‘mis’ zal gaan in de maatschappij?

Angst voor wat er komen gaat?

Angst voor ‘controle verlies’?

Angst voor de ander? 

Angst voor andere ‘meningen’?

 

Heel voorzichtig, maak ik hem los

En ben ik, gewoon zoals ik ben

 

 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.